Praktijk Levenswerk- Hoogeveen

Je kunt bij ons terecht voor verschillende problemen. Wanneer je bijvoorbeeld last hebt van depressiviteit, verlegenheid, opvliegendheid, angstigheid, onzekerheid, gevoelloosheid, zelfverwijt, gevoelloosheid, overijverigheid, identiteitsproblemen etc.
We gaan dan samen kijken hoe deze problemen zijn ontstaan en hoe je ze in stand houdt. In de loop van ons leven ontwikkelen we ‘overlevingsstrategieën’. Die waren destijds ‘goed’, dat wil zeggen, geschikt om het hoofd te bieden aan de omstandigheden waarin wij opgroeiden. Om het in strijdtermen te zeggen: een harnas voldoet in oorlogstijd, maar in vredestijd is zo’n ding belemmerend.
Tijdens de therapie ontdek je welke (combinatie van) overlevingsstrategieën je hebt ontwikkeld en in welk soort situaties je deze tevoorschijn haalt en toepast. Dit heet bewustwording en is allereerst vooral cognitief (weten) van aard De bewustwording kan worden verdiept doordat we verbinding proberen te maken met (emoties van) vroeger: de aanleiding van de overlevingsstrategieën. Deze extra verdieping maakt dat je minder snel en minder vanzelfsprekend gebruik maakt van je overlevingsmechanismes. Je vindt het dan bijv. wel vervelend als de buurvrouw je niet groet, maar je raakt er niet van van streek.

Je vindt het nog wel vervelend wanneer je baas kritiek op je heeft, maar je verzeilt niet in een driftbui of in een depressieve maalstroom. Wanneer je vrouw een keer niet naar je luistert, schiet je niet zomaar in de gedachte dat je een waardeloze vent bent.

Voorbeelden van overleven

In onze kindertijd mogen velen van ons, gelukkig, veel ontvangen van onze verzorgers. Maar dat geldt niet voor elk kind. Bovendien zijn onze ouders geen perfecte ouders, zoals ook wijzelf geen perfecte ouders voor onze kinderen (zullen) zijn. Ouders ontbreekt het vaak aan voldoende inzicht in de behoeften van het kind, of het ontbreekt hen aan tijd of energie. Geen enkel kind ontkomt er aan dat het soms van alles moet ‘slikken’. Afhankelijk van de ernst van de onthouding ontwikkelt het kind manieren van overleven.
Zo heeft het ene kind geleerd om zijn eigen behoeften maar niet te voelen. Er was toch geen of weinig ruimte voor. Het leverde enorme pijn op om te ontdekken dat er geen ruimte voor zijn behoeften was. Om die pijn en die behoeften dan maar niet te voelen is dus een manier van overleven. En dat kan hem nu opbreken. Hij vraagt zich af: wie ben ik eigenlijk, wat wil ik zelf, wat vind ik zelf eigenlijk? Hij beseft dat er meer is dan alleen je rationaliteit, je denken.
Een ander kind heeft vooral ‘geleerd’ (d.w.z. de conclusie getrokken) dat het zijn best moet doen, lief moet zijn, of juist actief, of juist rustig, goed moet presteren of juist niet. Met als doel: om maar aanvaard te worden. En dat breekt hem nu op. Gevoelens van uitputting en teleurstelling doen zich nu gelden.
Weer een ander heeft als kind de conclusie getrokken dat het niet waard is, niets kan, of dat het slecht is. In het leven als volwassene trekt hij/zij deze conclusie ook vaak, niet eens altijd zo heel bewust, wanneer er iets vervelends gebeurt: het zal wel aan mij liggen … Deze gedachten maken, wanneer ze vaak gedacht worden, depressief en lusteloos.
Of iemand heeft als kind geleerd om vooral de ander de schuld te geven: De ander deugt niet, is niet te vertrouwen. Hij voelt zich vaak kwaad of geïrriteerd, of vaak wantrouwend. Met als gevolg dat veel relaties kapot gaan of onder grote druk staan.
Het kan ook zijn dat veel situaties of personen bij angst oproepen. Zo iemand zou willen dat hij wat minder bang in het leven stond, want het kost zoveel energie. En steeds moeten bepaalde situaties worden vermeden.
De meeste volwassenen gebruiken een paar van bovengenoemde strategieën afwisselend, afhankelijk van de situatie.